Akiko Suwani & Itamar Golan

Zaterdag 15 september 2012

AKIKO SUWANAI & ITAMAR GOLAN

Prachtig samenspel: viool en piano
Het seizoen voor kamermuziek is geopend! Een apart, in de concertzaal naar voren gebouwd podium, de akoestiek uitstekend, het licht van het plafond gedempt. Twee internationaal gerenommeerde kunstenaars, de violiste Akiko Suwanai en de pianist Itamar Golan, maken een ongelooflijk prachtige toon (zie Youtubes!). Vooraf werd het programma voor liefhebbers in de Audaxzaal toegelicht door Thijs Bonger, al jarenlang de tekstschrijver van de flyer: hij plaatste de muziek anekdotisch in de biografische context, en liet ons enige muziekfragmenten horen. Kamermuziek, dus muziek van enige instrumenten, nodigt uit om er ‘naar toe’ te luisteren; de muziek komt niet over je heen. Deze actieve luisterhouding leidt tot intense concentratie, waardoor achteraf het gevoel van voldoening groot kan zijn. Tenminste, als de muziek perfect vertolkt wordt.

En dat gebeurde. Schumann (vioolsonate nr. 1, op. 105) en Beethoven (de Frühlingssonate op. 24, nr. 5) liggen voor de liefhebbers van klassieke muziek in het gehoor: een feest van herkenning. Bij Beethoven’s Adagio multo espressivo gaven mijn oren het signaal ‘doe je ogen dicht’. Verstilde muziek, dat mocht blijven duren.

Gelukkig hebben musici de ambitie ons de twintigste-eeuwse kamermuziek te laten kennen. George Enescu (vioolsonate nr. 3, op. 25) liet ons rondlopen in het Roemeense landschap, heel etherische, mysterieuze muziek, afgewisseld met ritmische, danseske passages, en prachtige overgangen. Ik zag nooit een pianist, die zo met glunderend plezier over de toetsen sprong, vlinderend maar met strak maatgevoel. Bij een maaltijd kies ik doorgaans voor een driegangenmenu. maar oké, een nagerecht was nu toch welkom: de Roemeense Volksdansen van Béla Bartók. De sublieme violiste lachte ons toe bij het applaus. Ze streek nog eens over ónze vlasachtige, meestal grijze haren: Debussy had ongetwijfeld een meisje voor ogen, toen hij zich zette aan de compositie van de Prélude ‘La fille aux cheveux de lin’. Het was muisstil.

Paul Overmeer

Foto: Leslie Kee